Piazza del Duomo di Pisa ligt in het noordwesten van de stad. Binnen het plein, bekend als piazza dei Miracoli, bevinden zich de belangrijkste monumenten van de stad: de Kathedraal, de Baptisterium, het Campo Santo en de scheve toren ook bekend als de Toren van Pisa. Sinds 1987 staat het piazza del Duomo van Pisa op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Piazza del Duomo is autovrij en heeft een groot grasveld.
De kathedraal van Pisa
De Kathedraal van Pisa is het dom van Santa Maria Assunta. Gelegen in het midden van het Piazza dei Miracoli, is het een waar eerbetoon aan de Pisaner romaanse stijl. Het dateert uit 1063 en werd ontworpen door architect Buscheto. Er worden verschillende stijlkenmerken gecombineerd: klassiek, Lombardisch-Emiliaans, Byzantijns en vooral islamitisch, wat het internationale handelsnetwerk van Pisa in die tijd weerspiegelt. Vanaf 2000 is de toegang tot de Kathedraal van Pisa gereguleerd, waarbij toeristisch gebruik wordt gescheiden van religieus gebruik. Er zijn bezoektijden ingesteld en er is een toegangskaartje ingevoerd, waardoor de kathedraal als museummonument wordt beheerd. Dit zorgt voor een betere toeristische beleving zonder de religieuze functie te verstoren en garandeert een betere bescherming van de kunstwerken die daar bewaard worden.

Toren van Pisa, de scheve toren
De zogenaamde scheve toren van Pisa (scheve toren of Toren van Pisa) is de klokkentoren van de Kathedraal van Santa Maria Assunta, gelegen in Piazza del Duomo, en is tegenwoordig het bekendste monument vanwege de karakteristieke helling. Het is een vrijstaande klokkentoren van ongeveer 56 meter hoog (58,36 meter gemeten vanaf de funderingsvloer), gebouwd over een periode van twee eeuwen, tussen de twaalfde en veertiende eeuw.
Met een gewicht van 14.453 ton domineert de gebogen lijn, met ringen van blinde bogen en zes lagen loggia’s. De helling is het gevolg van verzakking van de grond die al in de vroege bouwfase optrad. De huidige hellingshoek van het gebouw is 3,97° ten opzichte van de verticale as.
De toren van Pisa blijft in balans omdat de verticale lijn door het zwaartepunt binnen de basis valt.
Hij werd voorgesteld als een van de zeven moderne wereldwonderen. Na jaren van studie en werkzaamheden om de helling te verminderen en stabiliteit te garanderen, werd de toren in de zomer van 2001 heropend voor het publiek. Binnen leidt een trap met 294 treden naar de top, vanwaar een uniek uitzicht over het plein en de hele stad Pisa zich opent.
De bouw begon in augustus 1173 en duurde met twee lange onderbrekingen ongeveer tweehonderd jaar. De fundering wordt toegeschreven aan Bonanno Pisano, die ook de bronzen deuren van de kathedraal maakte. De bouw van het klokkentorentje wordt toegeschreven aan Giovanni di Simone in de 14e eeuw. Tijdens de bouw begon de toren al scheef te zakken door bodemverzakkingen. De toren van Pisa is verboden voor kinderen onder 8 jaar, kinderen tussen 8-12 jaar moeten tijdens het bezoek aan de hand worden gehouden en jongeren onder 18 jaar moeten begeleid worden door volwassenen.

Baptisterium van Pisa
Het Baptisterium van Pisa is een openbaar monument dat op soortgelijke wijze als een museum functioneert en maakt deel uit van het museale en monumentale complex van de Opera Primaziale Pisana. Naast architectonische structuren kunnen bezoekers er belangrijke bewaarde kunstwerken zien.
Men kan naar de matronea op de eerste verdieping waar men kan genieten van een prachtig uitzicht over de Piazza dei Miracoli. In de geschiedenis van de bouw van het gehele monumentale complex van het Piazza del Duomo di Pisa, vertegenwoordigt het Baptisterium een essentiële eerste stap in de vorming van de christen, in een traject van geboorte tot dood, van dopen, naar bewustzijn tot rust na de dood, allemaal geconcentreerd in de ruimte van het Piazza dei Miracoli en gestructureerd door de architectonische meesterwerken die het vormen.

Monumentale Camposanto van Pisa
Het monumentale Camposanto van Pisa, gebouwd vanaf 1278 door Giovanni di Simone, herbergde een buitengewone cyclus van fresco’s uit de 14e en 15e eeuw (Taddeo Gaddi, Andrea Bonaiuti, Meester van de Triomf van de Dood, Benozzo Gozzoli) die zware schade opliepen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na de delicate restauraties die ons de waardevolle fragmenten van middeleeuwse en vroege renaissance-schilderkunst hebben teruggegeven, zijn de fresco’s, die al ernstig beschadigd waren door een lange en zware geschiedenis, nu op weg naar hun natuurlijke en definitieve herplaatsing, waarmee ze de monumentale wanden van het Camposanto, hun oorspronkelijke locatie en daarmee de enige plek die de majesteit van deze cyclus kan teruggeven, weer zullen sieren.
De Opera Primaziale Pisana, in overleg met de Directie Werken, plant een publieke presentatie van de werkzaamheden in 2006, die de frescocyclus en binnenkort ook de bezoekers zullen laten bewonderen in de Camposanto in zijn integrale structuur en decoratie. Er worden ook 84 oude sarcofagen en vele middeleeuwse grafmonumenten bewaard.


