In de 2e eeuw v.Chr. onderging het heiligdom een indrukwekkende herstructurering, verbonden met de Romeinse aanwezigheid in het gebied, en bleef actief tot de eerste helft van de 1e eeuw n.Chr. De talrijke inscripties die erin gevonden zijn en in de Oscaanse taal geschreven zijn, getuigen van een sterke identitaire eigenschap van de Lucaanse gemeenschap.
Het heiligdom bestaat uit een voorplein, een groot met grote onregelmatige kalkstenen platen betegeld gebied, in het midden waarvan het zogenaamde “altaar” is geplaatst. Rondom het voorplein openen zich een reeks ruimtes die sporen dragen van de herstructureringen en de verfraaiing uit de Romeinse tijd.
Centraal is de rol van water, een element verbonden met de Lucaanse godheid, als symbool van zuivering, vruchtbaarheid en rijkdom; in het voorplein bevindt zich de afwateringsgoot voor het opgevangen bronwater dat naar het heiligdom geleid werd. Ook de Romeinse hydraulische werken voor de afvoer van water kenmerken enkele buitenruimtes van het voorplein.
De recente onderzoeken van de toezichthouder op archeologische monumenten van Basilicata hebben tot een beter begrip geleid van de gebruiksfase in de Lucaanse tijd met de ontdekking van een grote muur aan de dalzijde van het heiligdom, die in een van de latere monumentalisatie- en herstructureringsfasen van het heiligdom is verdwenen, veroorzaakt door de voortdurende aardverschuivingen die het gebied sinds de oudheid hebben getroffen.
Informatie over het Archeologisch gebied van Rossano di Vaglio
85010 Vaglio Basilicata (Potenza)
347 2736594
388 1925513
Bron: MIBACT
